ŚW. PAWEŁ

CZŁOWIEK.BEZ.KOMPROMISÓW

ŚW. PAWEŁ PIERWSZY PUSTELNIK

PIERWSZY PUSTELNIK

PATRIARCHA.NASZEGO.ZAKONU

CZŁOWIEK BEZ

KOMPROMISÓW

 

Święty Paweł Pierwszy Pustelnik zajmuje ważne miejsce w historii i duchowości naszego Zakonu. To właśnie od jego imienia nasz Zakon wziął swoją nazwę, jego też Ojcowie Założyciele uznali za Patriarchę i duchowego przewodnika całej paulińskiej wspólnoty. Jako pierwszy pustelnik, św. Paweł wytyczył, żyjąc sam na sam z Bogiem, szlak paulińskiego powołania, które, oprócz duszpasterskiej aktywności, jest także nieustannym wychodzeniem na pustynię, by tam móc spotkać Boga. Kim był i jak żył nasz święty patron?

Dzieciństwo i młodość

Św. Paweł Pierwszy Pustelnik urodził się ok. 227 roku po Chrystusie, w egipskim mieście Teby (dzisiejszy Luksor), w zamożnej rodzinie, która zadbała o jego staranne wykształcenie zarówno w naukach egipskich jak i greckich. Mając szesnaście lat stracił swoich rodziców i stał się, wraz ze swoją starszą siostrą, dziedzicem ogromnego majątku. Oprócz ogromnej wiedzy i dobrego wychowania, charakteryzowała św. Pawła niezwykle głęboka pobożność i miłość do Chrystusa, którego poznał w pewnym momencie swojego życia. Po wybuchu prześladowania chrześcijan w czasie panowania cesarza Decjusza, wzięty chciwością szwagier Pawła postanowił wydać go rzymianom, aby móc przejąć część jego majątku. Dowiedziawszy się o tym, Paweł postanowił uciec i schronić się na pustyni, która miała stać się jego domem na zawsze.

Pustynia

Wędrując przez pustynię w poszukiwaniu schronienia, Paweł natknął się na niewielką grotę, w środku której znajdowało się źródełko, na zewnątrz zaś rosła rozłożysta palma. Wdzięczny Bogu za Jego troskę, postanowił tam zamieszkać, oddając się pracy i modlitwie. Z liści palmy uplótł długą tunikę. odę czerpał ze strumienia, pokarmu zaś dostarczał mu kruk, którego Bóg posyłał każdego dnia z połową chleba. W takich warunkach, w samotności i modlitwie św. Paweł przeżył prawie dziewięćdziesiąt lat.

Śmierć

Na krótko przed śmiercią, do groty św. Pawła przybył inny pustelnik, św. Antonii, któremu Bóg objawił, że w głębi pustyni żyje ktoś starszy i doskonalszy niż on. Św. Paweł ucieszył się z tej wizyty i wypytywał św. Antoniego o to, jak żyje świat, jak mają się chrześcijanie i czy ustało już prześladowanie. W czasie ich rozmowy nadleciał kruk przynosząc tym razem cały bochenek chleba. Na koniec św. Paweł poprosił gościa, by przyniósł mu płaszcz biskupa Atanazego, w który owinie jego ciało po śmierci, na znak jedności ze wspólnotą Kościoła, której św. Paweł pozostał wierny przez cały czas życia na pustyni. Św. Antoni przystał na tę prośbę i wyruszył w drogę do swego klasztoru. W czasie drogi do groty św. Pawła ujrzał jak jego dusza wstępuje do nieba, jego zaś ciało odnalazł w grocie, w pozycji klęczącej, z rękami wzniesionymi do nieba. Owinąwszy zwłoki świętego pustelnika w płaszcz, złożył je w grobie, który wykopały łapami dwa lwy przybyłe z pustyni. Św. Paweł Pierwszy Pustelnik zmarł w wieku 113 lat. Jego żywot opisał św. Hieronim.

Postać świętego Pawła Pierwszego Pustelnika inspiruje kolejne pokolenia Ojców i Braci Paulinów, którzy odpowiadając na głos Bożego powołania, tak jak on, decydują się opuścić ten świat i w samotności z Bogiem przeżywać swoją codzienność. 

st-Paul-relikwie

HERB NASZEGO ZAKONU

 

Życie św. Pawła I Pustelnika związane było z pustynią, gdzie spędził na modlitwie w samotności prawie dziewięćdziesiąt lat. Nie było to jednak życie jałowe, pozbawione znaków, które od początku aż do końca pustelniczego życia Bóg zsyłał mu z dobroci i łaskawości swojej.

Znaki te stały się symbolami i złożyły się na nasz pauliński herb, który widnieje na okładce naszych konstytucji, w naszych modlitewnikach czy na oficjalnych dokumentach związanych z naszą działalnością.

Na herb naszego Zakonu składają się następujące znaki: palma, kruk z kawałkiem chleba w dziobie, a także dwa lwy.

Aby odkryć znaczenie herbu paulińskiego

kliknij na poszczególne elementy

Palma -

jest symbolem męczeństwa. Widzimy ją na obrazach tych świętych, którzy oddali życie za wiarę w Chrystusa. Święty Paweł I Pustelnik nie musiał przelewać krwi dla Chrystusa, nie oznacza to jednak, że nie był męczennikiem. Poświęcając swoje życie wyłącznie dla Chrystusa, odcinając się od świata, św. Paweł skazał się na powolne umieranie w ciszy i samotności, co jest znakiem wielkiego poświęcenia i stanowi akt męczeństwa dla Chrystusa. Palma ma jeszcze inne ważne wytłumaczenie. Rosła ona nad grotą, w której zamieszkał św. Paweł, dając mu cień, ochronę przed deszczem, liście, z których zrobił sobie tunikę, a także daktyle, którymi się żywił.

Dwa Lwy -

są symbolem odwagi i siły. Kiedy św. Antoniemu brakowało sił, by wykopać grób i pogrzebać św. Pawła Pustelnika, nagle zjawiły się dwa lwy, które uderzając łapami o piasek wykopały grób, w którym spoczęły doczesne szczątki świętego.

Kruk -

symbolizuje Bożego posłańca, który przylatywał każdego dnia do pustelni z kawałkiem chleba w dziobie, dając św. Pawłowi pokarm, by mógł przetrwać trudy pustelniczego życia. W czasie spotkania ze św. Antonim Pustelnikiem, kruk przyniósł cały bochenek chleba.

Odkryj

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ

BŁOGOSŁAWIONY EUZEBIUSZ Z OSTRZYHOMIA

Matka Boża Częstochowska